Technologia budynku to pewnego rodzaju zamysł inwestycyjny. Na tym etapie Inwestor zobligowany jest zadać sobie kilka kluczowych dla inwestycji pytań. Począwszy od liczby hodowanych zwierząt, poprzez zastosowane urządzenia technologiczne, a skończywszy na sposobie zapewnienia wody czy magazynowania gnojowicy.
Przecież to dopiero początek…
Wielu z Inwestorów uważa, że na tak wczesnym etapie nie ma potrzeby określania szczegółów inwestycji. Należy jednak podkreślić, że dobrze przemyślana inwestycja – to zapewniony dobrostan dla zwierząt i większy komfort pracy dla samego Hodowcy. Wiele aspektów jest wynikową decyzji podjętych na początku drogi. Cały szereg elementów dotyczących wpływu inwestycji na środowisko musi być określone jeszcze przed złożeniem dokumentacji środowiskowej do organu administracji publicznej. To właśnie w decyzji środowiskowej zostaną określone warunki realizacji inwestycji.
Opis technologiczny
Prace nad projektem powinny rozpocząć się od rozmowy z Inwestorem na temat wielkości istniejącej hodowli i planowanego wzrostu liczby hodowanych zwierząt. Wynikową tej rozmowy jest sporządzony obrót stada. Analiza wykonywana jest na podstawie obowiązujących przepisów, m.in. w oparciu o rozporządzenie dotyczące dobrostanu zwierząt. Szczegółowo opisuje się powierzchnie hodowlane w odniesieniu do planowanej obsady. Projekt zawiera wytyczne wentylacyjne i zapotrzebowanie przedsięwzięcia na wodę. Każdorazowo należy pochylić się nad wytwarzaniem nawozów naturalnych i możliwością zagospodarowania ich na gruntach.
Wymiary budynku
W parze z projektem technologicznym budynku rolniczego (obory, chlewni czy kurnika) powinno iść również usytuowanie obiektu na działce, czyli wstępny projekt zagospodarowania terenu. Często to zastosowana technologia ma wpływ na wielkość budynku i występowanie poszczególnych elementów infrastruktury towarzyszącej. Dla przykładu – jeśli magazynowanie gnojowicy odbywa się w kanałach podrusztowych obory – nie ma potrzeby realizowania zewnętrznego zbiornika na gnojowicę. Lub idąc przykładem ferm drobiu – sposób ogrzewania budynków decyduje o realizacji np. zbiorników na gaz.
Standardowym podejściem przy wykonywaniu projektu technologicznego jest dostarczenie przekroju budynku. Niezwykle ważnym parametrem dla osób sporządzających dokumentację środowiskową jest m.in. wysokość kalenicy budynku oraz wysokość wylotów emitorów (wentylatorów ściennych/dachowych).
Wiedza i doświadczenie
Rysunki w postaci rzutu przyziemia budynku, rzutu kanałów gnojowicowych (w przypadku obór i chlewni), przekrój oraz plan zagospodarowania terenu – są znaczną pomocą w trakcie sporządzania projektu budowlanego. Ale projekt technologiczny to nie tylko rysunki. To wiedza i doświadczenie, którą dzieli się projektant, aby zaprojektować obiekt dostosowany do potrzeb danego gospodarstwa i konkretnego Hodowcy. Ważnym aspektem jest niezależność doradztwa, która zapewnia elastyczność wyboru firmy wyposażeniowej.
Spójność parametrów
Niejednokrotnie Inwestorzy spotykają się z problemem w postaci braku spójności parametrów pomiędzy różnymi dokumentami. Wynika to z faktu, że każdy z etapów był sporządzany przez inne osoby. Niejednokrotnie projekt technologiczny sporządzany jest przez jeden podmiot, a dokumentacja środowiskowa przez inny. Kolejne osoby zaangażowane w inwestycję nie dysponują wiedzą, że pewne parametry zostały określone wcześniej i są wiążące. Skutkuje to rozbieżnościami, które muszą być korygowane poprzez wnioskowanie o zmianę decyzji w części lub w skrajnych przypadkach – uzyskaniem nowych decyzji. Takie postępowanie wydłuża czas realizacji inwestycji.